تبليغاتX
مهربان ترین مهربانان
 

هدف خداوند از آفرینش انسان

  

   هدف از آفرينش انسان، برخورداري از رحمت بي پايان خداوند است. خداوند بي نياز مطلق است و بسيار مهربان. انسان را آفريد را تا او را به فيض و رحمت خود برساند. او را اشرف مخلوقات قرار داد و به اين آفريده خود، باليد و افتخار كرد. و البته به او اختيار و انتخاب داد. او را در بهشت برين خود قرار داد تا از نعمت هاي جاويد الهي بهره مند شود، بدون هيچ چشمداشتي. زندگي در پرتو فيض و رحمت الهي. بدون غم، غصه، مشكل و ... . اين خواست خدا از آفرينش انسان بود.

 

   اما انسان، از اين اختيار و انتخاب خود استفاده كرد و دست به انتخاب هايي زد كه از بهشت خارج شد. اين كه چه كرد  و چطور شد، بماند.

 

   ما، همان انساني هستيم كه خداوند آفريده اما هدف از آفرينش انسان و كيستي خالق خود را فراموش كرديم. به آموخته هامون بسنده كرديم و  هماني را كه گفتند، شناختيم. نكرديم به دل خود رجوع كنيم و خداوند مهرباني را كه از رگ گردن بهمون نزديك تره، حس كنيم، درك كنيم و بشناسيم.

 

   به راستي خداي هر يك از ما كيست؟ چه خدايي براي خودمون ساختيم؟ ما باور نداريم كه خدا مهربونه. ايمان نداريم كه هدف از خلقت انسان، رساندن او به رحمت الهيه. اين انديشه در ماست كه انسان بايد سختي بكشه، با مشكلات سر و كله بزنه تا خدا دوستش داشته باشه. آخه چرا؟؟؟؟؟ واقعا خواست خدايي كه انقدر مهربونه اينه؟؟؟؟؟ مگر از خدا نمي خواهيم در دنيا و آخرت به ما نيكي و حسنه بدهد؟ مگر خداوند به مومنان وعده بهشت را نداده است؟ اين وعده فقط در آخرت نيست. در دنيا هم هست.

 

چرا باور نداريم كه كه خداوند وفور نعمت و آرامش و شادي براي انسان مي خواهد اما اين خود ما هستيم كه برا خودمون مشكلات و سختي ها رو مي خواهيم و گردن خدا مي اندازيم؟ خدا ما را آزاد گذاشته تا انتخاب كنيم. اين ما هستيم كه بايد درست انتخاب كنيم. معني انتخاب درست چيست؟ معني راه مستقيمي كه در نمازهامون درخواست مي كنيم چيست؟ چرا فكر مي كنيم اگر پولدار باشيم، اگر شاد باشيم، حتما يه جاي كارمون مي لنگه؟؟؟؟؟؟ خواست خدا، درست زندگي كردن و شاد بودن ماست. خواست خدا استفاده درست از اين همه نعمت هاي الهيه. فقط شرطش اينه كه اسراف نكنيم و شكرگزار باشيم. همين. دنيا مجل زجر كشيدن نيست. محل درست زندگي كردنه و زندگي درست از ديد خدا، همون هدف اصلي او از آفرينشه.

 

   چرا فكر مي كنيم كه كسي، حق ما رو مي دزده؟ هر لحظه ممكنه فلان مشكل يا دردسر برامون پيش بياد؟ چرا فكر مي كنيم نمي شه زندگي زيباي خودمون رو داشته باشيم بدون اين كه تداخلي در زندگي ديگران پيش بياد؟ اثر انگشتان دست انسان ها رو اگر ببينيم، مي بينيم هيچ كدوم شبيه هم نيستن. پس خداوند بيش از ايني كه تصور مي كنيم كاراش نظم داره كه اين همه انسان، هيچ كدوم اثر انگشتاشون شبيه هم نيست. پس زندگي اي هم كه براشون درنظر گرفته شبيه هم نيست و تداخلي نداره. براي هر انساني يك روال زندگي در نظر گرفته كه بتونه از تمام مواهبي كه براش درنظر گرفته استفاده كنه. اما چون فكر و ذهن ما محدوده، باور نداريم و همش با افکار و انتخاب های نادرست، تداخل تو كارامون پيش مياريم اما اگر فقط يه كم به اثر انگشت و اثر چشم دقت كنيم، ديگه نمي ترسيم. فقط بايد از خدا بخواهيم كه همون زندگي الهي كه برامون در نظر گرفته رو برامون متجلي كنه و مطمئن باشيم زندگي اي كه خدا برامون درنظر گرفته، بهترين زندگي برامونه كه تمام نيازهامونو به زيبايي برآورده مي كنه. اينه راه مستيقم. پس نترسيم و به خدا توكل كنيم و ازش زندگي الهي مونو طلب كنيم. خوب باشيم و افكار پاك داشته باشيم.

 

     فقط بايد باور كنيم كه خدا مي خواد ما شاد باشيم و از نعمت هايش بهترين استفاده رو بكنيم و لذت ببريم و وظيفه ما هم فقط شكرگزاري و سپاسگزاري از اوست. خيلي ساده است. يك اصل بسيار  ساده و بسيار زيبا اما فراموش شده.

 

پس بياييم خدامونو بشناسيم.

<< رها >>


 

نوشته شده توسط بابک در دوشنبه بیست و سوم آذر 1388 ساعت 9:52 موضوع | لینک ثابت


تغییر سرنوشت انسان (سوره رعد)

 

 

لَهُ مُعَقِّبَاتٌ مِّن بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِ يَحْفَظُونَهُ مِنْ أَمْرِ اللّهِ إِنَّ اللّهَ لاَ يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُواْ مَا بِأَنْفُسِهِمْ وَإِذَا أَرَادَ اللّهُ بِقَوْمٍ سُوءًا فَلاَ مَرَدَّ لَهُ وَمَا لَهُم مِّن دُونِهِ مِن وَالٍ (سوره رعد آيه 11)

 

براى انسان، مامورانى است كه پى در پى، از پيش رو، و از پشت سرش او را از فرمان خدا ( حوادث غير حتمى) حفظ مى‏كنند ؛ (اما) خداوند سرنوشت هيچ قوم (و ملتى) را تغيير نمى‏دهد مگر آنكه آنان آنچه را در خودشان است تغيير دهند! و هنگامى كه خدا اراده سوئى به قومى (بخاطر اعمالشان) كند، هيچ چيز مانع آن نخواهد شد؛ و جز خدا، سرپرستى نخواهند داشت! (سوره رعد آيه 11)

 

                                        *********************************

 

تا چيزي را نپذيريم نمي توانيم آن را تغيير دهيم. ((كارل يونگ))

 

                                ***************************

   اگر ما خودمون رو تغيير بديم و اصلاح كنيم، خداوند مهربون، كمكمون مي كنه و سرنوشتمون رو تغيير مي ده. بنابريان، وقتي واقعا توبه كنيم و قلبا به خدا رو بياريم، خدا ما رو مي بخشه و دوستمون داره و سرنوست جديدي رو برامون رقم مي زنه.

   ما، تا خودمون به اشتباهات، خطاها، گناهان و كج رويهامون، پي نبريم، و تا خودمون آنها را نپذيريم و تا خودمون تصميم به تغيير و اصلاح اونها نكنيم، هيچ تغييري برامون رخ نمي ده. اگر بدونيم كه خطاكاريم و از روي عمد ادامه بديم، كه واي به حالمون، مي ريم جزء كساني كه خداوند بهشون اراده سوء داره. اگر ندونيم و انجام بديم، خداوند، با اتفاقات و حوادثي در زندگيمون، بهمون تلنگري مي زنه و آگاهمون مي كنه، اما اگر بدونيم و تصميم به تغيير اونا بگيريم كه خوش به حالمون.  حال زيباييه بازگشت به درگاه خدا حتي با شرمندگي ! چون خیلی مهربونه.

 

                                                                                                     < رها >


 

نوشته شده توسط بابک در چهارشنبه پانزدهم مهر 1388 ساعت 11:46 موضوع | لینک ثابت


خدا چه کسانی رو دوست داره؟

 

تعدادي از خصلت هايي كه داشتنشون باعث مي شه خدا دوستمون داشته باشه و محب خدا بشيم، اينه :

 

إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ : همانا خداوند نيكوكاران را دوست مى‏دارد. (سوره بقره آيه 195)

فَإِنَّ اللّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ : پس همانا خداوند پرهيزگاران را دوست دارد. (سوره آل عمران آيه 76)

وَاللّهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ : و خداوند صابران را دوست دارد. (سوره آل عمران 146)

فَتَوَكَّلْ عَلَى اللّهِ إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ الْمُتَوَكِّلِينَ : بر خدا توكل كن زيرا خداوند متوكلان را دوست دارد. (سوره آل عمران  آيه 159)

إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ  : همانا خداوند عادلان را دوست دارد. (سوره مائده آيه 42)

وَاللّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ : و خداوند با صابران است. (سوره انفال آيه 66)

إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ الْمُتَّقِينَ : همانا خداوند متقیان را دوست می دارد. (سوره توبه آيه 4)

وَاللّهُ يُحِبُّ الْمُطَّهِّرِينَ : و خداوند پاكيزگان را دوست دارد. (سوره توبه آيه 108)

إِنَّ اللَّهَ يُدَافِعُ عَنِ الَّذِينَ آمَنُوا : همانا خداوند از كسانى كه ايمان آورده‏اند دفاع مى‏كند. (سوره حج آيه 38)

            

                             **************************

 

خوب، ما جزء كدوم يك از اين افراديم؟ آيا سعي مي كنيم كاري كنيم كه خدا دوستمون داشته باشه؟ آيا نيكوكار هستيم؟ پرهيزكار چي؟ در برابر مشكلات و مصائب، صبر پيشه مي كنيم؟  به خدا توكل مي كنيم؟ عادل هستيم؟ در برابر سختي ها، استقامت و تحمل مي كنيم؟ متقي چي؟ تميز و پاكيزه جسمي و روحي هستيم؟ ايمان داريم؟  هر كدوم از اين خصلت ها، برا خودش يه دنياييه.

 

يك دقيقه تفكر، بهتر از هفتاد سال عبادته. پس چه خوبه كه در هر كدوم از اين موارد، كمي تفكر و تامل كنيم.

 

                                                                                                      < رها >


 

نوشته شده توسط بابک در سه شنبه هفتم مهر 1388 ساعت 14:4 موضوع | لینک ثابت


عشق الهی

 

 

کاش قطره ای از عشق الهی در وجودمون می ریختیم٬ آنگاه این همه ظلم و بیداد نمی کردیم٬ این همه سر هم کلاه نمی ذاشتیم٬ این همه دروغ نمی گفتیم٬ خیانت نمی کردیم٬ نارو نمی زدیم٬ غیبت نمی کردیم٬ تهمت نمی زدیم٬ دزدی نمی کردیم...

 

کاش قد سر سوزن٬ واقعا خدا رو اون طور که باید٬ می شناختیم٬ اون وقت هر کدوم از این کارها رو که می خواستیم انجام بدیم٬ از خدا خجالت می کشیدیم٬ شرممون می شد.

 

                                                                                           کاش ...

 

< رها >


 

نوشته شده توسط بابک در یکشنبه پنجم مهر 1388 ساعت 15:27 موضوع | لینک ثابت


آیه ای از سوره طلاق درمورد قول خدا به توکل کننده ها

 

وَیرْزُقْهُ مِنْ حَیثُ لَا یحْتَسِبُ وَمَنْ یتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ فَهُوَ حَسْبُهُ إِنَّ اللَّهَ بَالِغُ أَمْرِهِ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ لِكُلِّ شَیءٍ قَدْرًا  (سوره طلاق، آيه 3)

 

و او را از جایی که گمان ندارد روزی می‌دهد؛ و هر کس بر خدا توکل کند، کفایت امرش را می‌کند؛ خداوند فرمان خود را به انجام می‌رساند؛ و خدا برای هر چیزی اندازه‌ای قرار داده است.

 

                             *******************

 

خداوند بهمون قول داده که اگه بهش توکل کنیم٬ از جایی که انتظارش رو نداریم٬ بهمون روزی می ده و کارهامونو راه می اندازه.

پس وقتی که می ترسیم یا وقتی که گرفتاریم٬ بهترین راه درمان برای حل مشکلمون٬ توکل به خداست. یعنی به خدا اعتماد و ایمان کامل داشته باشیم که برامون راهی باز می کنه و کمکمون می کنه. چون خدا بهمون وعده داده و خداوند راستگوی بلندمرتبه و بزرگه و به قولاش عمل می کنه.

پس٬ باید بتونیم در تمام مراحل زندگیمون٬ به خداوند قوی و حکیم خودمون٬ از صمیم قلب توکل کنیم و ازش یاری و کمک بخواهیم و مطمئن باشیم که جوابمونو می ده و کمکمون می کنه.

 

<<رها>> 


 

نوشته شده توسط بابک در چهارشنبه یکم مهر 1388 ساعت 12:43 موضوع | لینک ثابت


آیاتی از سوره مبارکه یونس در بیان احوال مومنین

 

 

الَا إِنَّ أَوْلِیاءَ اللَّهِ لَا خَوْفٌ عَلَیهِمْ وَلَا هُمْ یحْزَنُونَ (سوره یونس ، آيه 62)

 آگاه باشید (دوستان و) اولیای خدا، نه ترسی دارند و نه غمگین می‌شوند!

 

الَّذِینَ آمَنُوا وَكَانُوا یتَّقُونَ(سوره یونس ، آيه 63)

همانها که ایمان آوردند، و (از مخالفت فرمان خدا) پرهیز می‌کردند.

 

لَهُمُ الْبُشْرَى فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا وَفِی الْآخِرَةِ لَا تَبْدِیلَ لِكَلِمَاتِ اللَّهِ ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ (سوره یونس ، آيه 64)

در زندگی دنیا و در آخرت، شاد (و مسرور)ند؛ وعده‌های الهی تخلف ناپذیر است! این است آن رستگاری بزرگ!

 

                                           **************************

 

بسیاری از ما٬ فقط مسلمانیم نه مومن. دینمون اسلامه. اما مومن نیستیم. یعنی ایمان نداریم. خداوند در قرآن٬ احوال مومنان را کاملا تشریح کرده.باید خودمون قاضی بشیم ببینیم آیا ایمانمون همونی هست که خداوند ازمون انتظار داره؟

یکی از خصوصیات مومنان٬ اینه که هیچ گاه محزون و غمگین نمی شن. آیا ما وقتی خداوند٬ نعمتی رو ازمون می گیره٬ محزون نمی شیم؟ آیا قبول داریم که خداوند خودش این نعمت رو بهمون داده و خودش هم ازمون گرفته؟ آیا با خدا به مخالفت نمی پردازیم؟

خداوند بهمون وعده و قول داده که اگر مومن باشیم٬ در زندگی دنیا و آخرت شادیم و به رستگاری بزرگ دست می یابیم. یعنی لازم نیست در زندگی دنیوی٬ غصه دار و غمگین باشیم. خدا ما رو شاد دوست داره. خداوند وعده هاش واقعیه و به قولش عمل می کنه. پس چرا ما که راه رسیدن به این رستگاری بزرگ رو می بینیم٬ قدمی بر نمی داریم٬ سرگرم مشغولیات خودمون هستیم و فقط به زبون می گیم ایمان داریم؟ اگه ایمان داریم٬ پس چرا از همه چیز می ترسیم؟ چرا محزونیم؟ اگر ایمان داریم٬ باید به خدا اعتماد داشته باشیم. پس چرا بهش اعتماد و اطمینان نداریم؟

 خودمون قاضی خودمون باشیم و ببینیم آیا مومنیم؟ خوشا به حال مومنین.

 

<<رها>>

 


 

نوشته شده توسط بابک در دوشنبه سی ام شهریور 1388 ساعت 14:35 موضوع | لینک ثابت


آیاتی از سوره مبارکه بقره

 

فَاذْكُرُونِی أَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوا لِی وَلَا تَكْفُرُونِ (152)  

 

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اسْتَعِينُواْ بِالصَّبْرِ وَالصَّلاَةِ إِنَّ اللّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ (153)

 

وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِّنَ الْخَوفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِّنَ الأَمَوَالِ وَالأنفُسِ وَالثَّمَرَاتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ (155)

 

الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُم مُّصِيبَةٌ قَالُواْ إِنَّا لِلّهِ وَإِنَّـا إِلَيْهِ رَاجِعونَ (156)

 

أُولَـئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَوَاتٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ وَأُولَـئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ (157)

 

*************************************************************************

 

پس به یاد من باشید، تا به یاد شما باشم! و شکر مرا گویید و (در برابر نعمتهایم) کفران نکنید! (سوره بقره، آيه 152)

 

اى افرادى كه ايمان آورده‏ايد! از صبر (و استقامت) و نماز، كمك بگيريد! (زيرا) خداوند با صابران است. (سوره بقره، آيه 153)

 

 قطعا همه شما را با چيزى از ترس، گرسنگى، و كاهش در مالها و جانها و ميوه‏ها، آزمايش مى‏كنيم؛ و بشارت ده به استقامت‏كنندگان! (سوره بقره، آيه 155)

 

 آنها كه هر گاه مصيبتى به ايشان مى‏رسد، مى‏گويند: «ما از آن خدائيم؛ و به سوى او بازمى‏گرديم!» (سوره بقره، آيه 156)

 

اينها، همانها هستند كه الطاف و رحمت خدا شامل حالشان شده؛ و آنها هستند هدايت‏يافتگان! (سوره بقره، آيه 157)

 

<<رها>>


 

نوشته شده توسط بابک در یکشنبه بیست و پنجم مرداد 1388 ساعت 14:11 موضوع | لینک ثابت


مهربانا، ما را در زمره خردمندان قرار ده

 

إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَاخْتِلاَفِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ لآيَاتٍ لِّأُوْلِي الألْبَابِ (190)

الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىَ جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَذا بَاطِلاً سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ (191)

 

مسلما در آفرينش آسمانها و زمين، و آمد و رفت شب و روز، نشانه‏هاى (روشنى) براى خردمندان است. (سوره آل عمران، آيه 190)

همانها كه خدا را در حال ايستاده و نشسته، و آنگاه كه بر پهلو خوابيده‏اند، ياد مى‏كنند؛ و در اسرار آفرينش آسمانها و زمين مى‏انديشند؛ (و مى‏گويند:) بار الها! اينها را بيهوده نيافريده‏اى! منزهى تو! ما را از عذاب آتش، نگاه دار! (سوره آل عمران، آيه 191)

 

<<رها>>


 

نوشته شده توسط بابک در دوشنبه نوزدهم مرداد 1388 ساعت 10:10 موضوع | لینک ثابت


معبود من،

 

رَبَّنَا لاَ تُزِغْ قُلُوبَنَا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنَا وَهَبْ لَنَا مِن لَّدُنكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنتَ الْوَهَّابُ

 

«پروردگارا! دلهایمان را، بعد از آنکه ما را هدایت کردی، (از راه حق) منحرف مگردان! و از سوی خود، رحمتی بر ما ببخش، زیرا تو بخشنده‌ای! (سوره آل عمران آیه ۸ )

 

                                                                                       <<آمین>>

 

<<رها>>


 

نوشته شده توسط بابک در چهارشنبه چهاردهم مرداد 1388 ساعت 11:45 موضوع | لینک ثابت


مهربانا، از تو می خواهیم :

 

رَّبَّنَا إِنَّنَا سَمِعْنَا مُنَادِيًا يُنَادِي لِلإِيمَانِ أَنْ آمِنُواْ بِرَبِّكُمْ فَآمَنَّا رَبَّنَا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَكَفِّرْ عَنَّا سَيِّئَاتِنَا وَتَوَفَّنَا مَعَ الأبْرَارِ

 

پروردگارا! ما صداى منادى (تو) را شنيديم كه به ايمان دعوت مى‏كرد كه: «به پروردگار خود، ايمان بياوريد!» و ما ايمان آورديم؛ پروردگارا! گناهان ما را ببخش! و بديهاى ما را بپوشان! و ما را با نيكان (و در مسير آنها) بميران! (سوره آل عمران آيه 193)

                                                     <<آمین>>

 

<<رها>>


 

نوشته شده توسط بابک در چهارشنبه هفتم مرداد 1388 ساعت 8:42 موضوع | لینک ثابت